

7 - 29 maart 2026
Op uitnodiging van het collectief Oranje en Wortels elders stelde Kunstenaar Carlos Blaaker een expositie samen van bekende en minder bekende kunstenaars, met als uitgangspunt “wat zou ik graag in huis hangen of plaatsen“. Oranje Wortels Elders is een initiatief uit Breda dat kunst een warm hart toedraagt.
Ian Skirvin
Ian Skirvin’s (1991) praktijk richt zich op het vinden en assembleren van materialen, waarbij verwering, de schoonheid van verval en het onthullen van het verborgene een centrale rol spelen. Deze elementen komen samen in ruimte vullende installaties waarin de bezoeker de rol van performer aanneemt. Zo ontstaat een geïmproviseerde setting waarin toeval de regie voert. Zijn werkveld omvat een breed scala aan media, waaronder 3D-printen, keramiek, sculpturale assemblage, schilderen en geluid. Rondom deze elementen ontstaat een wereld die, met behulp van scenografische elementen, een ‘suspension of disbelief’ oproept, een realiteit waarin het groteske hand in hand gaat met een humoristische wending. Soms manifesteert het werk zich als een volledig opgebouwd decor inclusief geluidscompositie, op andere momenten bestaat het enkel uit een geïmproviseerde performance. Wat voor Skirvin het belangrijkst is, is het creëren van een werk dat zich vormt als een ervaring, een beleving die zich afspeelt in het hoofd van de toeschouwer.
Diederik Radder
If this is what you want
De handgevormde keramieken vazen verbeelden het samengaan van de twee professies die Diederik Radder uitoefent: dat van de kunstenaar en dat van rechter. Hij maakt gebruik van sleutelbegrippen uit de rechtspraak, zoals schuld, bewijs en waarheid, en combineert deze met symbolen van de dood. Hierdoor plaatst hij zijn werken in de traditie van de vanitaskunst, waarbij de toeschouwer wordt herinnerd aan de eindigheid van het leven en de leegheid van wereldse ambities. Waar klassieke vanitas stillevens verwezen naar de dood om spirituele bezinning op te roepen brengen deze keramieken objecten juist een seculiere variant van de vergankelijkheid in beeld: de broosheid van menselijke wetten en de kwetsbaarheid van moreel besef. De combinatie van keramiek - een medium dat zowel duurzaamheid als breekbaarheid in zich draagt- met symbolen uit het recht en de dood creëert een spanningsveld waarin de kijker zich afvraagt: wat betekent gerechtigheid in onze huidige wereld en hoe verhoudt zich onze menselijke kwetsbaarheid tot systemen die beweren objectief en tijdloos te zijn. De boodschap mag dan serieus zijn, het verhaal wordt met humor verteld. De schedels lijken de draak te steken met de toeschouwer. Door humor en ernst naast elkaar te plaatsen nodigt Radder uit tot een andere blik op het recht -niet als systeem- maar als menselijke praktijk.
Marc Mulders
Marc Mulders is een Nederlandse schilder, aquarellist, fotograaf en glazenier.
Dion Rosina
Dion Rosina (1991) is een Nederlands Afro-Caribische schilder. Zijn werk begint vaak met collages die hij samenstelt uit uiteenlopende gevonden beelden, die hij vervolgens bewerkt en opnieuw ordent in zijn schilderijen, een werkproces dat sterk beïnvloed is door de samplingcultuur uit de hiphopmuziek. In plaats van zich te richten op één enkel beeld, is Rosina meer geïnteresseerd in hoe verschillende thema’s, ideeën en beelden elkaar kunnen beïnvloeden door de handeling van het assembleren. Dit weerspiegelt het leven zelf, waarin alles met elkaar verbonden is en voortdurend gevormd wordt door interactie. Deze benadering sluit aan bij zijn bredere interesse in hoe betekenis kan ontstaan door symbiotische relaties tussen verschillende fragmenten. Rosina laat zich beïnvloeden door thema’s als spiritualiteit, het bestaan, alternatieve geschiedenissen en beeldcultuur. Zijn schilderijen bewegen zich tussen abstractie en figuratie en maken gebruik van uiteenlopende technieken om atmosferische, gelaagde en cryptische composities te creëren die doorgaans een menselijke aanwezigheid bevatten en uitnodigen tot diepere contemplatie. Rosina begon zijn kunstenaarspraktijk in 2020. Sindsdien is zijn werk tentoongesteld bij instellingen zoals Museum MORE, Museum Rembrandthuis, Drents Museum en Museum Catharijneconvent, evenals bij Alice Amati Gallery in Londen, Documenta Fifteen in Kassel, Art Brussels (vertegenwoordigd door GoMulan Gallery), Stevenson Gallery in Amsterdam en meer. Hij is genomineerd voor de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst (2022, 2023, 2024) en de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs (2024). In datzelfde jaar nam hij deel aan de Bed Stuy art residency.
Peng Zhang
Peng Zhang (1990) woont en werkt in Amsterdam. Hij is een Chinese kunstenaar die zich bezighoudt met landprojecten, sculpturen, schilderijen en tekeningen. Zhangs fascinatie voor kunst is geïnspireerd door het plattelandsleven in Shijian Cun, het dorp waar hij geboren is in Zuid-China, en zijn huidige leven in Nederland. Hij creëerde de landprojecten 72m2 Land en Paradise Garden. Serials. Hij nam ook deel als eerste resident van Grasland Ezinge in Groningen. Zhang construeert landelijke werelden door de poëtische en harmonieuze momenten van het dagelijks leven in zijn schilderijen en tekeningen te visualiseren. Van 2021 tot 2023 was hij resident van de Rijksacademie van beeldende kunsten. Hij studeerde ook voor zijn MFA aan de AKV/St. Joost School voor Kunst en Design Academie in Den Bosch.
Maud Masselink
Maud Masselink heeft een passie voor het tekenen van de mens. Zij gebruikt voornamelijk houtskool en soms gemengde technieken om de menselijke kracht en kwetsbaarheid, menselijke relaties en de relatie met de buitenwereld te verkennen. Hoewel het onderscheid tussen tekenen en schilderen soms vervaagt door de manier waarop zij haar materialen gebruikt en combineert, werkt zij bij voorkeur met houtskool vanwege de pure eenvoud van het materiaal. Mauds werk is figuratief en zij streeft naar expressie in plaats van fotorealisme. De lijnvoering is krachtig zonder het beeld te idealiseren. Mensen met doordringende blikken en warrige haren. Vervreemdende of nostalgische elementen zoals maskers en vintage speelgoed, vinden steeds vaker hun weg naar het papier. In haar atelier omringt zij zich met vintage speelgoed, naaipatronen en drukletters.
Carlos Blaaker
Carlos is beeldhouwer en kunstschilder die werkt op een hedendaagse narratieve wijze. Contemporary narrative art. Carlos verhuisde in 2024 vanuit Curacao (waar hij in 2009 vanuit rotterdam naar toe verhuisde) naar Nederland. “Ik wil het schilderen en het beeldhouwen naar elkaar toe brengen, zodat een schilderij ook een driedimensionaal ding zou kunnen worden en omgekeerd. Blaaker wil met zijn kunst een verhaal vertellen en toont vaak gewone mensen die bij hem in de buurt wonen. Blaakers muzen zijn de mensen in zijn buurt die hij dagelijks om zich heen ziet: mensen uit de LHBTIQ+- gemeenschap, immigranten, daklozen. Herkenbare types die je overal ter wereld op straat zou kunnen tegenkomen. Op het eerste gezicht lijken de modellen letterlijk verbeeld, maar onder het realistische oppervlak van stijl schuilt een verhaal door de context waarin ze zijn geplaatst. Hierdoor wordt de letterlijkheid overstegen en krijgen de werken een zekere gelaagdheid waaraan ze hun betekenis ontlenen. De interpretatie van het kunstwerk is echter aan de kijker. “Ik ben een verhalenverteller in mijn werk”, verklaart de kunstenaar. Door middel van zijn kunst maakt Blaaker de ‘onzichtbaren’ uit de samenleving zichtbaar. Kritiek op de maatschappij schuwt hij daarbij niet.


7 - 29 maart 2026
Op uitnodiging van het collectief Oranje en Wortels elders stelde Kunstenaar Carlos Blaaker een expositie samen van bekende en minder bekende kunstenaars, met als uitgangspunt “wat zou ik graag in huis hangen of plaatsen“. Oranje Wortels Elders is een initiatief uit Breda dat kunst een warm hart toedraagt.
Ian Skirvin
Ian Skirvin’s (1991) praktijk richt zich op het vinden en assembleren van materialen, waarbij verwering, de schoonheid van verval en het onthullen van het verborgene een centrale rol spelen. Deze elementen komen samen in ruimte vullende installaties waarin de bezoeker de rol van performer aanneemt. Zo ontstaat een geïmproviseerde setting waarin toeval de regie voert. Zijn werkveld omvat een breed scala aan media, waaronder 3D-printen, keramiek, sculpturale assemblage, schilderen en geluid. Rondom deze elementen ontstaat een wereld die, met behulp van scenografische elementen, een ‘suspension of disbelief’ oproept, een realiteit waarin het groteske hand in hand gaat met een humoristische wending. Soms manifesteert het werk zich als een volledig opgebouwd decor inclusief geluidscompositie, op andere momenten bestaat het enkel uit een geïmproviseerde performance. Wat voor Skirvin het belangrijkst is, is het creëren van een werk dat zich vormt als een ervaring, een beleving die zich afspeelt in het hoofd van de toeschouwer.
Diederik Radder
If this is what you want
De handgevormde keramieken vazen verbeelden het samengaan van de twee professies die Diederik Radder uitoefent: dat van de kunstenaar en dat van rechter. Hij maakt gebruik van sleutelbegrippen uit de rechtspraak, zoals schuld, bewijs en waarheid, en combineert deze met symbolen van de dood. Hierdoor plaatst hij zijn werken in de traditie van de vanitaskunst, waarbij de toeschouwer wordt herinnerd aan de eindigheid van het leven en de leegheid van wereldse ambities. Waar klassieke vanitas stillevens verwezen naar de dood om spirituele bezinning op te roepen brengen deze keramieken objecten juist een seculiere variant van de vergankelijkheid in beeld: de broosheid van menselijke wetten en de kwetsbaarheid van moreel besef. De combinatie van keramiek - een medium dat zowel duurzaamheid als breekbaarheid in zich draagt- met symbolen uit het recht en de dood creëert een spanningsveld waarin de kijker zich afvraagt: wat betekent gerechtigheid in onze huidige wereld en hoe verhoudt zich onze menselijke kwetsbaarheid tot systemen die beweren objectief en tijdloos te zijn. De boodschap mag dan serieus zijn, het verhaal wordt met humor verteld. De schedels lijken de draak te steken met de toeschouwer. Door humor en ernst naast elkaar te plaatsen nodigt Radder uit tot een andere blik op het recht -niet als systeem- maar als menselijke praktijk.
Marc Mulders
Marc Mulders is een Nederlandse schilder, aquarellist, fotograaf en glazenier.
Dion Rosina
Dion Rosina (1991) is een Nederlands Afro-Caribische schilder. Zijn werk begint vaak met collages die hij samenstelt uit uiteenlopende gevonden beelden, die hij vervolgens bewerkt en opnieuw ordent in zijn schilderijen, een werkproces dat sterk beïnvloed is door de samplingcultuur uit de hiphopmuziek. In plaats van zich te richten op één enkel beeld, is Rosina meer geïnteresseerd in hoe verschillende thema’s, ideeën en beelden elkaar kunnen beïnvloeden door de handeling van het assembleren. Dit weerspiegelt het leven zelf, waarin alles met elkaar verbonden is en voortdurend gevormd wordt door interactie. Deze benadering sluit aan bij zijn bredere interesse in hoe betekenis kan ontstaan door symbiotische relaties tussen verschillende fragmenten. Rosina laat zich beïnvloeden door thema’s als spiritualiteit, het bestaan, alternatieve geschiedenissen en beeldcultuur. Zijn schilderijen bewegen zich tussen abstractie en figuratie en maken gebruik van uiteenlopende technieken om atmosferische, gelaagde en cryptische composities te creëren die doorgaans een menselijke aanwezigheid bevatten en uitnodigen tot diepere contemplatie. Rosina begon zijn kunstenaarspraktijk in 2020. Sindsdien is zijn werk tentoongesteld bij instellingen zoals Museum MORE, Museum Rembrandthuis, Drents Museum en Museum Catharijneconvent, evenals bij Alice Amati Gallery in Londen, Documenta Fifteen in Kassel, Art Brussels (vertegenwoordigd door GoMulan Gallery), Stevenson Gallery in Amsterdam en meer. Hij is genomineerd voor de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst (2022, 2023, 2024) en de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs (2024). In datzelfde jaar nam hij deel aan de Bed Stuy art residency.
Peng Zhang
Peng Zhang (1990) woont en werkt in Amsterdam. Hij is een Chinese kunstenaar die zich bezighoudt met landprojecten, sculpturen, schilderijen en tekeningen. Zhangs fascinatie voor kunst is geïnspireerd door het plattelandsleven in Shijian Cun, het dorp waar hij geboren is in Zuid-China, en zijn huidige leven in Nederland. Hij creëerde de landprojecten 72m2 Land en Paradise Garden. Serials. Hij nam ook deel als eerste resident van Grasland Ezinge in Groningen. Zhang construeert landelijke werelden door de poëtische en harmonieuze momenten van het dagelijks leven in zijn schilderijen en tekeningen te visualiseren. Van 2021 tot 2023 was hij resident van de Rijksacademie van beeldende kunsten. Hij studeerde ook voor zijn MFA aan de AKV/St. Joost School voor Kunst en Design Academie in Den Bosch.
Maud Masselink
Maud Masselink heeft een passie voor het tekenen van de mens. Zij gebruikt voornamelijk houtskool en soms gemengde technieken om de menselijke kracht en kwetsbaarheid, menselijke relaties en de relatie met de buitenwereld te verkennen. Hoewel het onderscheid tussen tekenen en schilderen soms vervaagt door de manier waarop zij haar materialen gebruikt en combineert, werkt zij bij voorkeur met houtskool vanwege de pure eenvoud van het materiaal. Mauds werk is figuratief en zij streeft naar expressie in plaats van fotorealisme. De lijnvoering is krachtig zonder het beeld te idealiseren. Mensen met doordringende blikken en warrige haren. Vervreemdende of nostalgische elementen zoals maskers en vintage speelgoed, vinden steeds vaker hun weg naar het papier. In haar atelier omringt zij zich met vintage speelgoed, naaipatronen en drukletters.
Carlos Blaaker
Carlos is beeldhouwer en kunstschilder die werkt op een hedendaagse narratieve wijze. Contemporary narrative art. Carlos verhuisde in 2024 vanuit Curacao (waar hij in 2009 vanuit rotterdam naar toe verhuisde) naar Nederland. “Ik wil het schilderen en het beeldhouwen naar elkaar toe brengen, zodat een schilderij ook een driedimensionaal ding zou kunnen worden en omgekeerd. Blaaker wil met zijn kunst een verhaal vertellen en toont vaak gewone mensen die bij hem in de buurt wonen. Blaakers muzen zijn de mensen in zijn buurt die hij dagelijks om zich heen ziet: mensen uit de LHBTIQ+- gemeenschap, immigranten, daklozen. Herkenbare types die je overal ter wereld op straat zou kunnen tegenkomen. Op het eerste gezicht lijken de modellen letterlijk verbeeld, maar onder het realistische oppervlak van stijl schuilt een verhaal door de context waarin ze zijn geplaatst. Hierdoor wordt de letterlijkheid overstegen en krijgen de werken een zekere gelaagdheid waaraan ze hun betekenis ontlenen. De interpretatie van het kunstwerk is echter aan de kijker. “Ik ben een verhalenverteller in mijn werk”, verklaart de kunstenaar. Door middel van zijn kunst maakt Blaaker de ‘onzichtbaren’ uit de samenleving zichtbaar. Kritiek op de maatschappij schuwt hij daarbij niet.

Kloosterlaan 138
4811 EE Breda
kloosterlaan138 [at] gmail [dot] com
Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Instagram
Foto's door Hussel Zhu
Illustraties door Ester Venema

Kloosterlaan 138
4811 EE Breda
kloosterlaan138 [at] gmail [dot] com
Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Instagram